Kultura dopingu

Nie jest tajemnicą, iż nasza piłka nożna dźwiga na sobie jarzmo plebejskiego chamstwa. I to nie tylko w wymiarze zachowań gwiazdorów(?) polskich boisk, których sukces odmierzany może być jedynie poprzez hektolitry uderzającej do głowy wody sodowej – a może czasem także i wodogłowia… Trybuny wcale nie są lepsze – nawet wtedy, gdy o ich wspaniałomyślne traktowanie walczy eksminister sprawiedliwości, posłanka Kempa. Jej – podpisany solidarnie ze słynnym agentem Tomkiem – akt poręczenia za obywatela „Starucha” jest przejawem nie tyle stadionowej degrengolady, co bezsensownym gestem wyborczego lizusostwa. Z jednej strony politycy medialnie bardzo chcą kultury dopingu, z drugiej klękają przed byle bandziorkiem i proszą o łaskawe wsparcie ze strony jego ferajny. Żenada! Dariusz Mikus Cały felieton przeczytasz w Tygodniku Kibica